Door Daan Kolpa – Kerk van de Nazarener Mechelen
Deze zomer ben ik naar Armenië vertrokken om er de plaatselijke kerken te ondersteunen met hun jaarlijkse VBS, ook wel ‘Vacation Bible School’: Door te zingen, te dansen, te spelen en te lezen uit de Bijbel, leren kinderen doorheen dit project dat er een God is die van hen houdt. En hoewel Armenië een oudchristelijk land is, rijk aan tradities en rituelen, blijft de eenvoud van deze boodschap een drijfkracht voor de kerk om vol te houden in hun opdracht. Deze VBS doen ze inmiddels al 14 jaar! En de jongeren die dit jaar de VBS voorbereid hadden, hebben zelf ooit als kind aan dit project deelgenomen…Ik zie kerken in Armenië die massaal investeren in kinderwerk en de vruchten ervan plukken.
Welke rol speelde ik in dit project?
In de eerste plaats was ik daar om samen met een internationaal team de wereldwijde kerk van de Nazarener te vertegenwoordigen en het project te helpen financieren. Samen met mensen uit Kazachstan, Kirgistan, Portugal, Spanje, Jordanië, Engeland en België (het land dat ik vertegenwoordig) wisselden we ervaringen uit en raken we als wereldwijde gemeenschap betrokken bij de Armeense zaak (of moet ik zeggen ‘the cause’ 😉). Daarnaast hielpen we de jongeren met het entertainen van de kinderen. Op een VBS passeerden de kinderen verschillende stations zoals sport en spel, arts & crafts, het leren van een bijbelvers, …maar ook een dansstation! Het was bij uitstek mijn favoriete station en ik was er dan ook altijd te vinden! Niet alleen omdat ik zelf graag dans, maar ook omdat dans een fantastische manier is om verbinding te maken met kinderen die een andere taal spreken. Spelletjes spelen en bedenken vond ik ook leuk, totdat ik een spel moest uitleggen. Zo heb ik met handen en voeten geprobeerd uit te leggen hoe je ‘Ninja’ speelt. Dat was knap lastig!
Tenslotte werkt dit project inspirerend en neem ik er iets van mee naar mijn eigen kerk. Zoals jullie misschien nog niet weten, ben ik sinds een tweetal maanden lid van de kerk van de Nazarener in Mechelen, en dat telt slechts een handjevol mensen. Van kinderen of van jeugd is er haast geen sprake. Toch heb ik van de pastores uit Armenië geleerd om wat klein en zwak is tot voorwerp van mijn geloof te maken, in dit geval een kleine gemeenschap mensen in Mechelen. Nee, zorgen voor ouderen heeft misschien niet dezelfde langetermijnimpact als investeren in kinderen en jongeren, maar juist de zorg voor mensen die gemakkelijk vergeten worden, mag onze kracht zijn in een wereld waarin zij vaak over het hoofd worden gezien. Door mijn zendingsreis in Armenië voel ik mij hierin versterkt.
En aan jullie, beste lezers, vraag ik om te bidden voor de kerken in Armenië. Er is een acute nood aan geschikte gebouwen om de VBS te laten doorgaan. In Yerevan ziet de kerk zich bijvoorbeeld genoodzaakt een pand midden in een residentiële woonwijk te gebruiken voor haar kerkdiensten en de VBS. Dankzij de hulp van een groep Nederlanders verkeert het pand inmiddels in goede staat (Het plakkaat dat je ziet hangen in het kerkgebouw is een eerbetoon aan hen).
Toch kunnen de kinderen er moeilijk buiten spelen, omdat de kerk geen overlast wil veroorzaken. Mijn hoop is dat ze voldoende financiële middelen vinden om hun missie voort te zetten. En wie weet, komt dit verslag wel onder ogen van iemand die zich hierdoor geroepen voelt om volgend jaar zelf naar Armenië te trekken.
Tot slot bedank ik alle sponsors. Een bijzondere dank gaat uit naar aan de Kerk van de Nazarener in Breda voor hun vrijgevigheid. Dankzij jullie steun komen de kerken in Armenië een stap dichter bij het realiseren van hun doel, en ben ik dankbaar dat ik hier zelf getuige van mocht zijn.
Geven?
Wil je de kerk in Yerevan ondersteunen? Maak dan je gift over naar de rekening van de DNMI of de lokale gemeente o.v.v. project “154176 – Yerevan Armenia”.